Balada iz predgrađa

I lije na uglu petrolejska lampa svjetlost crvenkastozutu na debelo blato kraj staroga plota i dvije, tri cigle na putu I uvijek ista sirotinja udje u njezinu svjetlost iz mraka i s licem na kojem su obicno brige predje je u par koraka Al' veceri jedne nekoga nema a mor'o bi proc' i lampa gori, i gori u magli i vec je noc I nema ga sutra, i preksutra nema i vele da bolestan lezi i nema ga mjesec, i nema ga dva i zima je vec i snijezi A prolaze kao i do sada ljudi i maj vec mirise a njega nema i nema i nema, i nema ga nema ga vise