Ne cuje se vise smih od dice kroz ponestru doli va dvoriscu nima vise koga da nan vazge vazge oganj na nasen ognjiscu Si se razbizali svojin puten ostali smo samo nas dva stari i spomen na prepasano vrime vjecnu ljubav ka nas vavik zari Jos nas pelje isti maestral jos smo z' istun skotun vezani na pune jidra kroz zivot bordizamo ja i ti Vrime pomoliva nase cime i na grote skrivene nas tira moja si lanterna va skurini morska vila va crnoj dubini
Tekst pesme
