Ti i ja, kao dvije latice cvijeta kamenog od vremena ranjenog isti smo od iste ljubavi zivimo isti dah, disemo, o Ref. Da te pustim nisam mog'o juce zasto bih te ostavio sutra kada sve sto zelim od neba sa tobom su beskrajna jutra I samo tebi dadoh srce svoje sad kroz vene teces kao rijeka za tebe bih, pepeljugo moja sagradio dvore od oblaka Zauvijek kao dva prsta jedne ruke spojeni, a nesretno slomljeni ne daju da te svojom zovem svakog dana ne daju da te volim, o Ref. Ref.
Tekst pesme
