Pred zadnji sneg

Kad zadnju brazdu zaorem po tragu senke rodine procvace zimske ruzice po prvi put te godine Naice studen atarom kao regiment oklopni i bicu samo mirna vlat kad okopni Ja nemam nigdi nikoga al' moja prica prosta je stogod ih manje zavoles manje ti njih nedostaje I nisam kadar svindlati za sobom skele paliti da silom steknem nekog kom cu faliti Znam, duso, obeco sam da te necu pominjati bogarati i sudbinu proklinjati u varos se preseliti orcati i veselit obeco sam srca teska obeco sam, al' jebes ga Kad zadnji cokot zagrnem pod skute Svetog Damjana u bokal bistre plemenke zapasce trunka tamjana Strahovi mladi umiru pricu sam kraju priveo jos onda kada sam i njih nadziveo Znam, mila, obeco sam da cu makar za bestiju i da cu naci lepsu, bolju i vestiju nemeskinju, gospodicnu ni po cemu tebi slicnu obeco sam srca teska obeco sam, al' jebes ga I utom pasce i zadnji sneg preko svih prvih snegova a perce andjela je teg spram svih zemaljskih tegova Spreman je Onaj varati olovni kantar skovati al' danas vise ne bih trebo psovati