Opet plasim se da nemam mjere (ne, ne, ne, ne) opet praznim flase Belvedere (ne, ne, ne, ne) ona dalje trazi prst bez vjere (ne, ne, ne, ne) a k'o vojnik medju dezertere (ne, ne, ne, ne) S kojeg je kontinenta, ima osmijeh bozanski sija bez konkurenta, s tim vrlinama damskim a ne da je konkretna, do jutra ne da da zaspim ne da je kompetentna, glumi i rezira dramski I zanima je, zanima je sve ne zna da voli, ali zanima je plijen zanima je, zanima je sve al' nju ne zanima uopste sto sam njen Ref. Dzaba grad, ma ni lud necu da pricam o kuji Mastercard i na sud kad idem obucem Louis ovaj grad, ludi grad, za njega sam mlad i lud ona zna, nebo zna, poslije mene nema kud Zovem je Monika, Monika na stolu mi je Gucci k'o Monika ta mala mi cuci k'o Monika Monika, oh, Monika Da l' je fina cura (ne, ne, ne, ne) da li se lose fura (ne, ne, ne, ne) da l' je za bolje cula (ne, ne, ne, ne) bahata, nekulturna, raste temperatura K'o Alberto Tomba je, gde nema snijega - skijam ona bombon, k'o bomba je, skace, daje, uvija ona ne zna za polako i rado bi mjenjala sve dane sa mrakom Ref.
Tekst pesme
