Dani isti ko pragovi pruge ne vode me ni do jedne ni druge noci iste ko vagono voza ludilo je moja dijagnoze Ref. O kako mrzim proklete sine vozove daljine i tebe s' kartom u jednom pravcu sto mases mi ko strancu Ne znam gde cu, po stanici skitam ko zna koji put perone pitam sto na meni zivot ostri zube i zasto uvek zaljubljeni gube Ref.
Tekst pesme
