Prozori bez stakla zamor usred pustinje zatvor zlatnih vrata kriv se pravom smiluje Slikar praznog platna ustrajan se predaje kroviste bez kuce praznina raduje Na pola sam puta do devetog kruga mali zbor u glavi glasno pjeva al' te vokalize su prolazne krize diraju onol'ko kolko treba Fali mi malo svjetla da samog sebe nadjem tu negdje ispod rebra sve tezi nosim kamen Fali mi malo svjetla da samog sebe vidim kad stanem ispred njega da niceg se ne stidim
Tekst pesme
