Ziveo je guslar stari kraj sela nekoga imao je samo gusle i unuka svoga Ziveli su nikom krivi k'o ptice na grani to je milost visnjeg Boga i hrani i brani Ali jedne tihe noci unuk se probudi probudi ga teski uzdah iz dedinih grudi Starac bese na umoru al' jos ovo rece - uzmi, sinko, ove gusle koje tuzno jece Zivot pevaj srpskom rodu da se ne uspava krepi, snazi, sokoli ga da ne malaksava Mesec sjajni obasjao pa za oblak zadje iz guslara, sedog starca cisti duh izadje
Tekst pesme
