Djeca jednog vijeka

Mi smo dijeca jednog vijeka sto protice kao rijeka i nemirna i krvava proticuci ne svrsava Mi smo dijeca jednog vijeka sto protice kao rijeka cvijet odnosi sto ti pruza divno trnje mrtvih ruza Mi zelimo osmijeh brata da ne bude patnje, rata da ne budu srca pusta niti njema nasa usta Da te netko sretan voli da osjeca tvoje boli u nevolji ruku pruzi na tvom stolu kruh usluzi Mi smo dijeca jednog vijeka sto protice kao rijeka u svom bijesu kad ce stati tko li ce je obuzdati