Sretoh je davnog ljeta u blizini Kvaternjaka imala oci plave, a kose boje maka laganim korakom prosla je ispred malenog kafea zanijemila ulica ijela od njenog zmijskog tijela Zazvidih i dobacih 'hoces na pice mala' rekla je samo 'hvala. i nisam tvoja mala' 'uzmi ruzicu ovu, ocuti kako mirise' rekla je kratko 'ne' i nista vise U meni zatutnji ljubav i cijelo tijelo mi njise ni okrenula se nije i ne vidjeh je vise zitto, zitto, zitto, zitto dumbara, dumbara da zitto, zitto, zitto, zitto, nemoj da se zna Prosla je godina dana, vec napustila me nada kad iznenada dodje i povede me van grada trcali smo uz Savu, traziti pticija gnijezda zaronio sam glavu u njedra puna zvijezda I polozih je na travu, a vrba nas je skrila dolje, uz rijeku Savu, nasa se prica zbila i mjesec nebo zaplavi, a zvijezda se prosu svaka na njeno toplo tijelo, na kose boje maka zitto, zitto, zitto, zitto, sto bih dao ja zitto, zitto, zitto, zitto, nemoj da se zna Jos mi trnu zubi, jos me tijelo boli kako ta mala ljubi, kako ta mala voli i godine mnoge prosle, a srce ludo tuce kad sjetim se one male k'o da je bilo jucer Zitto, zitto, zitto, zitto, dumbara, dumbara da zitto, zitto, zitto, zitto nemoj da se zna zitto, zitto, zitto, zitto sve bih dao ja zitto, zitto, zitto, zitto nemoj da se zna
Tekst pesme
