Nedjeljno jutro u malom selu ispod Stare planine sunce obasjalo svadbeno kolo i bijele svatove u kolu djevojke tanke, visoke, ruku punih darova i najljepsa od svih u haljini bijeloj Nina Koncareva lijepe djevojke svadbene grlice same kolo vodile jer momaka nema u ovome selu ispod stare planine Puscana jeka propara nebom, svatovi zastali dva siva sokola ranjeno kliknula, u nebo poletjela zadrhtala suma, utihnule ptice i stara planina na crnim konjima dva jahaca iz sume doletjela i sunce vec zaslo je vecer se spustila u selu nigdje nikoga a u bijeloj haljini svog dragog cekala Nina Koncareva Vranci se propeli bijesom noseni, a jahaci umorni bijelu kosulju, crvenu, krvavu, spustili preda nju uzela bijelu kosulju krvavu, na grudi je prislonila i dugo tako svog dragog grlila Nina Koncareva noc je minula i zora obasjala selo ispod planine i bijelu haljinu nijeme i kamene Nine Koncareve i bijelu haljinu nijeme i kamene Nine Koncareve
Tekst pesme
