Oliver DragojevicCetiri stadjuna

S rukom za ruku su cet’ri stadjuna
moji se dani kroz vrime vuku
s teplim i ladnim zivot se misa
zari me sunce, pere me kisa

S rukom za ruku su cet’ri stadjuna
ca daje gazin, vrime mi bizi
stadjuni moji, jos od pocetka
korak po korak kraju su blizi

Stadjuni, stadjuni moji
di je sad ono prolice cvitno
stadjuni, stadjuni moji
i lipo lito, vedro i sritno
dok jesen stare lisce na stazi
ruke mi stiscu ozime mrazi
stadjuni, stadjuni moji, stadjuni

S rukom za ruku su cet’ri stadjuna
ko ce izdurat, do kraja gazit
jedni ce nestat ka da ji nima
na me ce pazit jos samo zima