Kad

I na pesmu nikne grad i u vodi gori hlad a covek nije sam I do neba vodi put i u steni raste cvet kad mi doprate let I kroz vetar dodje zvuk pozeleni pesak zut kad nadje pravi put Kroz dubine vidi dno i kroz magle dodje sjaj kad ne zna za svoj kraj U tisini cuje glas na betonu vidi trag kad sretne osvit blag U beskraju nadje kraj u teskobi novi zov kad uzdah cuje nov