K´o putnik prosao je dan nasmijesio se, tek i grad je opet sam I trk, bez lepeta je pust gle, bucno jedan kesten se prosuo na put I vec su same moje ruke ruke, koje pisu i disu, svu noc Te ruke, nemirne i zle te ruke, koje bole i znaju, znaju sve Te mirne, pruzene na stol sto traze cigaretu skrile su bol I vec je poceo tu jedan njen laki pokret to tebe traze, al´ gdje ove tuzne ruke dv´je Jer, sve je tezi ovaj zrak i ptice mojih misli je prekrio mrak A tu su same moje ruke ruke, koje pisu i disu, svu noc Na moj zaustavljeni dlan vec pruzene su sjene i dolazi san A jos se rusi zuti slap iz cijeg li je oka ta uporna kap To sute ostavljene ruke izgubljen je san a vec je skoro dan
Tekst pesme
